De pirouette

Het was een rustige ochtend. Ik was op weg met mijn kevertje naar de goedkoopste benzinepomp in de buurt: de olieprijzen waren nog niet ingezakt. Het was droog, hoewel het de nacht ervoor behoorlijk had geregend.

Ik stond stil voor een rood licht, klaar om links af te slaan. Het licht sprong op groen en ik trok op. Ik koppelde, schakelde naar de tweede versnelling en liet de koppeling opkomen. Toen gebeurde het. Ik stuurde naar links en gaf wat gas bij, ik was immers nog aan het optrekken en het is wel een oude auto, maar geen suffe bak. Plotseling verloor de achterkant alle grip en draaide ik een haast perfecte pirouette op de tweebaansweg.

Net op tijd de koppeling in, het boxertje sputterde even, maar bleef gewoon draaien. Daar stond ik dan midden op de weg. Gelukkig kwam er nog geen verkeer achter me en waren er ook geen tegenliggers, aangezien er een brede middenberm ligt. Waarschijnlijk lag er wat olie op de weg, precies in de bocht, en slipten daardoor de achterbanden weg. Het was wel spectaculair in ieder geval! Het had natuurlijk ook anders af kunnen lopen, daar ben ik me heel goed bewust van. Op zo'n moment besef je goed dat je in een oldtimer rijdt en geen ABS hebt en al dat soort systemen.

Ik keek even schichtig om me heen om te kijken of niemand het gezien had en trok snel weer op. Richting pomp. Zonder piepende, slippende banden uiteraard.

Zo staat ze er nu bij. In de koude, Hollandse winter. Buiten inderdaad.

Ondanks de koude en het barre weer heeft ze geen probleem met starten. Sleutel omdraaien en gaan! Dat waardeer ik. Zo oud en toch niet klagen of tegensputteren.

Alhoewel, helemaal blij met haar plekkie is ze ook weer niet. Dat merk ik wel aan de lak en dan met name de bobbeltjes die op enkele plaatsen ontstaan. Bijvoorbeeld achterop aan het uiteinde van de dakgootjes. Of de rand onder de kofferklep waar het rubber tussen geklemd zit, die is onder de voorruit en aan de rechterkant vrijwel geheel weggeroest. En dat vind ik dan jammer. Ik zou ze graag in een warme garage zetten, ergens in de buurt. Garages zijn echter schaars in Souburg.

Mocht je nou een lege garage hebben en je zou deze oude dame een warme oude dag willen bezorgen, laat dat me dan alsjeblieft weten. Zielsgelukkig is ze dan, dat kan niet anders.

Met vlag en wimpel!

Ik heb het er gewoon op gewaagd: afgelopen vrijdag ben ik met de kever naar de keurmeester gereden.
Ik heb die spanningsmeter niet meer bij de buurman opgehaald. De lichtjes in de teller deden het dus niet. Maar ach, als dat alles is. Een dame op leeftijd mag natuurlijk wel eens wat mankeren.
Ik denk dat de keurmeester dat ook heeft gedacht, want reeds een uur nadat ik haar had afgezet, belde hij me op met de heuglijke mededeling dat ze maar liefst twee jaar lang APK-gekeurd is! Tot en met november 2010 kan ik dus ongestoord met haar touren.
Nadeel is wel dat ik in het donker nog steeds moet gokken hoe hard ik rijd...

APK!

Het is zover: de beruchte brief van de RDW is weer op de mat gevallen. Ik word van harte uitgenodigd mijn voertuig uiterlijk vóór 18 november te laten keuren door een gekwalificeerd bedrijf.
Deze keer is wel een beetje bijzonder. Het wordt namelijk de eerste keer dat de whatUwear-kever voor twee jaar gekeurd gaat worden. Tenminste, als ze slaagt. ;-)

Ter voorbereiding ben ik vandaag in de stromende regen naar Paruzzi in Yerseke gereden om een nieuwe fitting voor het lampje dat mijn enige teller moet verlichten. Na doormeten bleek ook nog een lampje doorgebrand te zijn (er zitten drie lampjes geschakeld, werkt 1 niet, doen ze het geen van allen). Dolgelukkig monteer ik direct na aankoop de nieuwe fitting en het nieuwe lampje en trek de verlichtingsknop op het dashboard uit. Er gebeurt uiteraard niets. Ja, de lichten gaan aan, maar de lampjes in de teller geven geen teken van leven. Balen. Het simpele vervangen van een lampje met fitting wordt de hele boel doormeten met een spanningsmeter. De man van Paruzzi wenst mij veel succes. De monteur, die overigens naast hem stond, was voor zichzelf aan het klussen en niet aan het werk. Heel fijn.

Volgens mij heeft de buurman wel zo'n gele spanningsmeter, binnenkort maar eens even langswippen.

Op de Zeedijk bij Westkapelle